ผม: เมื่อก่อนที่เขาไม่ฉีดสเปรย์เขาใช้อะไรครับ

คุณขนัด: "กาโต้ฮัว" เป็นเปลือกไม้แข็งชนิดหนึ่ง เอามาต้มมันจะออกมาเหมือนเป็นเจลสมัยนี้เลย

คุณขนัด: นี่เขาเรียก ชักอีเปง (ผมด้านข้าง)

ผม: อีเปง คือ?

คุณขนัด: คล้ายๆปีกนกไง สมัยโบราณ เขาเปรียบเสมือนนกนั่นแหละ

ผม: ชักอีโบย กับ อีเปง มันต่างกันอย่างไรครับ?

คุณขนัด: อีโบย นี่มาข้างหลัง จะเรียกว่าชักอีโบย นี่ไงข้างๆจะเรียกว่า อีเปง

ตอนนี้เขาจะชักอีโบยละนะ

นี่เขาเรียก หอยโข่ง (ด้านบน)

เวลาเสร็จแล้ว (หลังออกงานเสร็จแล้ว) ผมเจ้าสาวจะชักออกมา แล้วใช้หวีแปรงออก เอาครีมนวดขยำๆ แล้วก็ล้างออกถึงจะหลุดหมด

ผม: สมัยนี้ไม่มีคนทำแบบนี้แล้ว?

คุณขนัด: หายไปหมดแล้วภูเก็ต

ผม: แล้วโกยังจำมาได้ยังไงครับ?

คุณขนัด: ก็เอาคนโบราณเขามาสอนในร้านเลย พอดีจะทำแฟชั่นโชว์ไปที่สมาคมสตรี

ผม: ทรงผมนี้เขาใช้ไปงานอะไรครับ

คุณขนัด: วันแต่งงาน เฉพาะเจ้าสาว คนอื่นเขาจะไม่ทำ(ทรงผมนี้)กัน เห็นบางคนใส่เสื้อคอตั้ง แขนจีบ ใส่ดอกไม้ไหว ไม่ใช่นะ ดอกไม้ไหวจะใส่เฉพาะเจ้าสาว

ผม: ชักอีโบย หรือ อีเปง ยากสุดครับ?

คุณขนัด: ตอนชักอีโบยนี่แหละจะยาก จริงๆแล้วในสมัยโบราณทรงผมแบบนี้เป็นของแขก แล้วแขกมาแต่งงานกับคนจีน (จึงทำให้คนจีนภูเก็ตใช้วัฒนธรรมนี้สืบมา)